zaneta.oleksik@wp.pl | +48 509 436 246 | + 48 509 418 357
Tawułka

Tawułka

Kraina Bylin

Tawułki to bardzo atrakcyjne, długowieczne byliny, naturalnie występujące we wschodniej Azji i Ameryce Północnej. Spotkać je tam można w wilgotnych lasach, górskich wąwozach lub przy brzegach potoków. Większość odmian tawułek dostępnych dziś na rynku ogrodniczym, to krzyżówki powstałe m.in. z następujących gatunków: tawułka chińska, tawułka japońska, tawułka pojedynczolistna, tawułka taquetii oraz tawułka Thunberga. Osobą, która przyczyniła się do popularyzacji tawułek i wprowadzenia większości ich odmian na rynek jest George Arends, niemiecki botanik. Do krzyżówek posłużyły mu cztery gatunki tawułek: japońska, chińska, Thunberga i astilboides. Tawułki wyprodukowane przez Arendsa, noszą jego nazwisko, stąd tawułka Arendsa.

Tawułki są kępiastymi bylinami, w zależności od odmiany osiągającymi od 30 do 150 cm wysokości, z pierzastymi liśćmi ponad którymi unoszą się wiechowate kwiatostany w odcieniach bieli, różu i czerwieni. Kwitną od czerwca do września.

Byliny te najlepiej czują się w półcieniu, w wilgotnej, żyznej i próchnicznej glebie o odczynie obojętnym lub lekko kwaśnym. Należy pamiętać, że podłoże powinno być przepuszczalne, ponieważ tawułki nie lubią mieć zalewanych korzeni. Nie znoszą podłoża wapiennego i gliniastego. Ważne, aby obficie je podlewać podczas gorącego lata.

Tawułki można sadzić w grupach (bo kiedy kwitną ich widok zapiera dech w piersiach), pojedynczo lub w pojemnikach. Nadają się obsadzania cienistych zakątków w naszym ogrodzie lub brzegów zbiorników wodnych. Można także sadzić je wzdłuż ścieżek, co daje efekt uroczego kwitnącego żywopłotu.

Do ważniejszych zabiegów pielęgnacyjnych należy ściółkowanie, które zapobiega wyparowywaniu wody z podłoża, obcinanie przekwitniętych kwiatostanów oraz odmładzanie. Należy bowiem wiedzieć, że tawułki mają silnie rozrośniętą i zwartą bryłę korzeniową, dlatego w celu odświeżenia kępy, zaleca się ją dzielić co 3-4 lat.

Do chorób bakteryjnych tawułek należy:

  • bakteryjna plamistość liści (Xanthomonas sp., Pseudomonas cichorii) na dolnych liściach pojawiają się jasnobrązowe plamy, wokół których widoczna jest żółta obwódka.

Do chorób grzybowych atakujących tawułki należy:

  • gnicie korzeni i zgorzel podstawy pędu ( Phytophthora spp.)
  • mączniak prawdziwy (Erysiphe polygoni) na liściach widoczny biały nalot.
  • szara pleśń (Botrytis cinerea) widoczne wodniste plamy na dolnych liściach i kwiatach, a także szary nalot na obumarłych tkankach.

Do szkodników atakujących tawułki należy:

  • przędziorek chmielowiec wskutek żerowania na liściach powstają czerwonawobrązowe przebarwienia.
  • mszyca smugowa – wskutek żerowania liście skręcają się.
GATUNEKCHARAKTERYSTYKA
Astilbe x arendsiiZ reguły zakwitają wcześniej niż inne odmiany, osiągają rozmiary od ponad 40 do 120 cm
Astilbe chinensisZakwitają później niż większość tawułek Arendsa, są bardziej odporne na suszę, najlepiej ze wszystkich odmian znoszą nasłonecznienie
Astilbe japonicaTawułki zaliczane do tej grupy osiągają przeważnie około 1m wysokości
Astilbe simplicifoliaNależą tutaj tawułki zwarte, nisko rosnące
Astilbe thunbergiiZakwitają późno, osiągają rozmiary do około 120 cm, mają łukowato wygięte wiechy