zaneta.oleksik@wp.pl | +48 509 436 246 | + 48 509 418 357
Świecznica

Świecznica

Kraina Bylin

Świecznica lub pluskwica to bardzo elegancka bylina należąca do rodziny jaskrowatych. Rodzaj Cimicifuga (teraz zaliczany do rodzaju Actaea) liczy około 20 gatunków, porastających zalesione tereny Azji, Ameryki Północnej i Europy. Roślina posiada właściwości lecznicze.

Gatunkiem naturalnie występującym w Polsce jest:

pluskwica/świecznica europejska inaczej cuchnąca (Actaea europaea) – bylina tworząca kępy, które wraz z kwiatostanami osiągają od 120-150 cm wysokości, roślina lecznicza, pod częściową ochroną w Polsce.

Gatunkami uprawnymi są:

pluskwica/świecznica groniasta (Actaea racemosa) – gatunek dorasta do 200 cm wysokości, pochodzi z Ameryki Północnej, liść zielony, kwiatostan biały.

pluskwica/świecznica prosta (Actaea simplex) – gatunek dorasta do około 150 cm, jest najniższy.

  • *Brunette – dorasta do 150 cm, liść ciemnopurpurowy, kwiatostan biały.
  • *Black Negligee – dorasta do 150 cm wysokości, liść prawie czarny, kwiatostan biały z odcieniem różu.
  • *Atropurpurea – dorasta do 150 cm wysokości, liść ciemnozielony do czerwonobrązowego , kwiatostan białokremowy.
  • *White Pearl – dorasta do 125 cm wysokości, liść ciemnozielony, kwiatostan biały.

pluskwica/świecznica gałęzista (Actaea ramosa) gatunek dorasta do 200 cm, występuje na Kamczatce.

  • *Carbonella – dorasta do 120 cm wysokości, liść ciemnopurpurowy, kwiatostan biały.
  • *Pink Spike dorasta do 150 cm wysokości, liść ciemnopurpurowy, kwiatostan bladoróżowy.

pluskwica/świecznica sercolistna (Actaea racemosa var.cordifolia) – gatunek osiąga ponad 150 cm wysokości, naturalnie występuje w Ameryce Północnej, liść zielony, kwiatostan kremowobiały.

Świecznice tworzą duże kępy trójdzielnych liści przybierających różne barwy w zależności od gatunku i odmiany. Paleta kolorów zaczyna się od zieleni, poprzez brąz, purpurę, kończąc na czerni. Ich kwiatostan z reguły białokremowy, czasem z lekkim odcieniem różu, jest smukły i długi (ok. 40-60 cm), i przypomina świecę, stąd ta nazwa. Ponadto wydziela charakterystyczny, niezbyt miły zapach. Po przekwitnięciu na łodydze widoczne są atrakcyjne owoce, tak zwane mieszki. Kwitnienie, w zależności od odmiany, przypada na lipiec, sierpień, wrzesień.

Byliny te preferują stanowiska cieniste i półcieniste z wilgotną, przepuszczalną i żyzną glebą o pH 5-6. Ważne jest jednak, aby docierała do nich choć niewielka dawka promieni słonecznych (najlepiej porannych), ponieważ w naprawdę głębokim cieniu nie będą tak intensywnie kwitły, a odmiany o ciemnopurpurowych liściach nie wybarwią się. Jeśli nie mamy ani skrawka półcienia w naszym ogrodzie, możemy posadzić je na stanowisku słonecznym, należy jednak wtedy pamiętać, by podłoże było stale wilgotne (nie podmokłe).

Do zabiegów pielęgnacyjnych należy:

  • ściółkowanie, ograniczające wyparowywanie wody z podłoża i ograniczające rozwój chwastów,
  • podlewanie w czasie suszy, zwłaszcza młodych okazów (brązowienie brzegów liści oznacza niedobór wody),
  • odmładzanie starych egzemplarzy, poprzez podział kępy. Warto jednak pamiętać, że posiada głęboki system korzeniowy i nie przepada za przesadzaniem. Może się zdarzyć dlatego, że w pierwszym roku po posadzeniu na nowym miejscu nie zakwitnie.
  • nie ścinamy przekwitniętych kwiatostanów, jeśli chcemy by nas ogród zdobiły efektowne owoce.

Pluskwice/Świecznice świetnie prezentują się jako solitery lub w większych grupach. Ładnie komponują się posadzone z innymi wysokimi bylinami, jako tło rabaty.

Mało wiadomo na temat chorób atakujących pluskwice/świecznice. Do chorób grzybowych można zaliczyć:

  • zgniliznę podstawy pędu i korzeni (Phytophthora sp.)
  • plamistość liści (Alternaria sp.)